De harde realiteit
De dagen na carnaval waren niet fijn. Niet alleen omdat ik me brak voelde, maar veel meer nog doordat ik me even terug had kunnen trekken uit de realiteit en die haalde me de dagen erna 2x zo hard in. Je voelt je weer helemaal verloren. Teruggeworpen op jezelf, maar die persoon herken je ook niet meer. Ik moet mezelf weer leren kennen. Een proces wat veel langer duurt dan ik had gedacht. Een stukje van je eigen identiteit is zoekgeraakt in het geheel. Je toekomstdromen zijn vervormd en meer dan ooit vraag ik me af hoe onze toekomst eruit gaat zien. De weken voor Carnaval waren tevens moeilijk. Het was een jaar geleden dat Loek voor de laatste keer in het ziekenhuis kwam te liggen met de alles vernietigende diagnose tot slot. Dennis en ik gingen samen terug naar die tijd, keken foto's en filmpjes terug en probeerde aan elkaar te beschrijven hoe het gevoel was toen en nu. Hoe we ons probeerden vast te houden aan ieder strohalmpje dat ze ons voorhielden, maar we diep van binnen wel ...